Tradycja ubierania choinki przetrwała wieki jako bożonarodzeniowy zwyczaj w wielu krajach świata.
Tradycja ubierania choinki należy do tradycji wigilijnej, która pojawiła się w Polsce na przełomie XVIII i XIX wieku, a dotarła z Niemiec o czym już chyba wszyscy wiedzą. Początkowo dekorowanie drzewka odbywało się tylko w miastach. Na wsiach długo wieszano uciętą gałąź jodły sosny, lub świerku pod sufitem (tzw. podłaźniczka). Na niej również wieszano drobne dekoracje, które później przeniesiono na choinkę.
W
Niemczech strojenie choinki ma swój początek w XVI wieku. Podobno
zwolennikiem tego zwyczaju był Martin Luter, który wprowadził
rewolucyjne zmiany w kościele. W Europie tradycja choinkowa
rozpowszechniła się dopiero w XIX stuleciu. Historyczne źródła
mówią iż ojczyzną bożonarodzeniowego drzewka była Alzacja, w
tamtych czasach należący region do Rzeszy Niemieckiej a w 1648
przekazany Francji na mocy Pokoju Westfalskiego. To tam właśnie
zaczęto wstawiać choinki do domów i przystrajać je jabłkami oraz
ozdobami z papieru. Udekorowana choinka miała nawiązywać do
rajskiej jabłoni Adama i Ewy. Światełka na drzewku
bożonarodzeniowym symbolizują nowo narodzonego Chrystusa.
Na choinkę w Niemczech mówi się w różny sposób:
Der
Weihnachtsbaum –
świąteczne drzewko
der Christbaum – drzewko bożonarodzeniowe
der Tannenbaum – jodła
der geschmückte Tannebaum – przystrojona jodła
Der Weihnachtsschmuck – ozdoby choinkowe
Der Stern – gwiazda
Die Kugeln – bombki
Die Kette – łańcuch
Das Engelshaar – włos anielski
Der Kranz – girlanda
Die Bonbons – cukierki
Die
Lichterkette –
lampki na choinkę
Tradycyjnie ubiera się zwykłą jodłę lub sosnę a w ostatnich latach również przyjęła się moda na jodłę kaukaską, która jest bardziej trwała w domach i wolniej gubi igły. Drzewko iglaste pozostaje zielone przez cały rok i jest symbolem życia, nadziei i płodności. Tradycje bożonarodzeniowe kultywowane są zarówno w chrześcijańskich domach jak i w świeckich. Zwyczaj świętowania Bożego Narodzenia jest elementem kultury głęboko zakorzenionym w naszej świadomości.
Ozdoby świąteczne zmieniały się na przestrzeni lat. Dawniej wieszano jabłka orzechy, kawałki opłatka, także ozdoby z papieru, czy słomy. Tradycyjnie umieszczano zapalone świeczki, potem zimne ognie, które nie były zbyt bezpieczne. W wielu domach wytwarzano ozdoby po swojemu. W dzisiejszych czasach ozdoby produkowane są masowo i sprzedawane w sklepach. Można więc kupić gotowy zestaw i powiesić na choince. Dawne elementy choinkowe miały swoją mądrą symbolikę. Część z nich przetrwała w zmienionej formie, a część nie jest już stosowana w naszych domach. Jakie to ozdoby:
Jabłka: symbolizowały rajskie owoce, ale dziś już się ich nie wiesza.
Orzechy: przynosiły dobrobyt i siłę. (dziś nie ma już tego zwyczaju)
Łańcuchy: wzmacniają rodzinne więzi.
Światełka: to światło Chrystusa czyli droga do nowego życia.
Gwiazda na szczycie drzewka : ma pomagać w powrotach do domu.
Dzwoneczki: oznaczają radość i dobrą nowinę.
Cukierki: wieszano przez długi czas na choince z myślą o dzieciach.
Tradycja ubierania choinki jest bardzo stara i chyba nigdy nie zaniknie jako zwyczaj bożonarodzeniowy wśród chrześcijańskich rodzin.
® 2023 Copyright by Beata Jodel
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz